Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki
 

Historia

Budynek szkolny z 1935 roku

  Z historii Urli i szkoły

  Urle są jedną z wielu wsi należących do Gminy Jadów. Gmina Jadów leży w zasięgu Równiny Wołomińskiej, wchodzącej w skład Niziny Środkowomazowieckiej, która z kolei jest częścią Nizin Środkowopolskich. Do 1 czerwca 1975 roku wchodziła w skład byłego powiatu wołomińskiego w województwie warszawskim. Do roku 1999 znajdowała się w północno-zachodniej części województwa siedleckiego. W związku z nową Ustawą Terytorialną, która weszła w życie od stycznia 1999 roku Gmina Jadów wraz z Urlami ponownie zostaje przyłączona do powiatu wołomińskiego w województwie mazowieckim. Urle leżą w pradolinie rzeki Liwiec, która stanowi dopływ Bugu. Do Urli można dojechać pociagiem z Warszawy Wileńskiej w kierunku Białegostoku. 50 km od Warszawy (podróż trwa godzinę) wśród sosnowych lasów położona jest mała stacyjka kolejowa URLE.

Czytaj więcej...

Budynek szkolny z roku 1995

25 października 2003 roku

85 lat istnienia Szkoły Podstawowej w Urlach

      Rok 2003 jest szczególny dla naszej szkoły. Obchodzimy 85 rocznicę zorganizowania Szkoły Podstawowej w Urlach, co miało miejsce w roku szkolnym 1918 oraz 10 rocznicę wprowadzenia szkoły do nowego budynku (Folder jubileuszowy).  Najpierw szkoła istniała w Urlach, potem została przeniesiona do Borzym. Nie miała stałej siedziby, ani stałej siły nauczycielskiej. Dopiero mianowanie pani Genowefy Galanki, znanej nam pani Paśkudzkiej zmienia ten stan rzecz. Zapisała ona ten fakt w swoim pamiętniku: ,,Rok szkolny 1927/28 jest rokiem, w którym pan inspektor Winogrodzki zorganizował tu szkołę jednoklasową. Mieściła się w budynku własnym kupionym od miejscowego gospodarza. Dom przeznaczony na szkołę był domem letnim, nic więc dziwnego, że nauczycielka Genowefa Galanka jest piątą z kolei... w br. szkolnym”. Dziennik p. Paśkudzkiej jest źródłem informacji o szkole, jej rozwoju i życiu społecznym miejscowości. Dowiadujemy się, jak rok po roku dzięki wsparciu tutejszych obywateli, szkoła rozrasta się: powstają nowe klasy i mieszkania nauczycielskie. Szkoła bogaci się – kupuje się pomoce szkolne, powstaje szkolna biblioteka. W 1936 r. liczyła ona 450 tomów, a wśród nich: ,,wiele utworów dla dzieci na scenę, których zazdroszczą nam aktorki przyjeżdżające na letnisko i chcą wypożyczać od nas te rzeczy”- tak pisała p. Paśkudzka charakteryzując szkolną bibliotekę. Dzieci szkolne grały w zespole teatralnym, opracowując sztuki ludowe i wystawiając je na scenie Domu Ludowego prowadzonego przez Stowarzyszenie Miłośników Urli.

Czytaj więcej...